→ / Miary i rozkłady
Wariancja
Czym jest wariancja
Wariancja (oznaczana s² dla próby lub σ² dla populacji) mierzy, jak bardzo obserwacje są rozproszone wokół średniej. Liczymy ją jako średnią z kwadratów różnic między każdą wartością a średnią:
Wariancja populacji (σ²):
σ² = suma[(xi − μ)²] / N
Wariancja próby (s²):
s² = suma[(xi − x̄)²] / (n − 1)
Kluczowa różnica: w próbie dzielimy przez n − 1 (tzw. poprawka Bessela), nie przez n. Bez tej korekty wariancja próby systematycznie zaniżałaby rzeczywistą wariancję populacji — poprawka kompensuje błąd wynikający z szacowania μ na podstawie x̄.
Ponieważ wynik jest wyrażony w kwadratach oryginalnych jednostek (np. dla danych w kilogramach wariancja jest w kg²), trudniej go interpretować bezpośrednio. Dlatego w raportach częściej podaje się odchylenie standardowe — pierwiastek z wariancji — które jest w tych samych jednostkach co dane.
Kiedy używać
Wariancja jest rzadziej cytowana wprost w tekstach wynikowych, ale leży u podstaw wielu technik:
- ANOVA (analiza wariancji) — dosłownie porównuje wariancje między grupami i wewnątrz grup
- regresja liniowa — minimalizuje sumę kwadratów odchyleń, czyli wariancję reszt
- psychometria — rzetelność skali (m.in. alfa Cronbacha) opiera się na stosunku wariancji wyników prawdziwych do wariancji obserwowanej
Podawaj s² wprost, gdy wyniki mają być zestawione ze wzorami statystycznymi lub gdy recenzent wymaga pełnego opisu rozkładu.
Jak interpretować
| Wartość wariancji | Wniosek |
|---|---|
| Bliska 0 | Obserwacje skupione wokół średniej, mało zróżnicowane |
| Duża (w stosunku do skali) | Duże rozproszenie, obserwacje odległe od średniej |
| Porównanie s² grupy A vs B | Która grupa jest bardziej jednorodna (mniejsze s²) |
Sama liczba bez kontekstu skali jest trudna do oceny. Zawsze podawaj jednostki i zestawiaj z odchyleniem standardowym, które łatwiej zinterpretować.
Przykład
Pięcioro uczestników podało liczbę godzin snu w ostatniej dobie:
6, 7, 7, 8, 12
Średnia: x̄ = (6 + 7 + 7 + 8 + 12) / 5 = 40 / 5 = 8,0 h
Odchylenia od średniej i ich kwadraty:
| Obserwacja (xi) | xi − x̄ | (xi − x̄)² |
|---|---|---|
| 6 | −2 | 4 |
| 7 | −1 | 1 |
| 7 | −1 | 1 |
| 8 | 0 | 0 |
| 12 | +4 | 16 |
| Suma | 22 |
Wariancja próby: s² = 22 / (5 − 1) = 22 / 4 = 5,5 h²
Odchylenie standardowe: s = √5,5 ≈ 2,35 h — to łatwiej zinterpretować: przeciętne odchylenie od średniej wynosi ok. 2,4 godziny.
Typowe błędy
- Zapomnienie, że wariancja jest w jednostkach kwadratowych — nigdy nie piszemy „wariancja wyniosła 5,5 godziny”; piszemy „5,5 h² (s = 2,35 h)”.
- Pomylenie n i n − 1 — gdy analizujesz próbę (a prawie zawsze tak jest w badaniach), używaj n − 1; n stosuje się wyłącznie dla całej populacji.
- Raportowanie tylko wariancji bez SD — recenzenci i czytelnicy lepiej rozumieją odchylenie standardowe; wariancja sama w sobie rzadko wystarcza.
- Liczenie wariancji dla danych nominalnych lub porządkowych — wariancja ma sens tylko dla danych ilościowych (interwałowych lub ilorazowych).
Potrzebujesz pomocy z opisem statystycznym?
Policzę wariancje, odchylenia standardowe i opiszę wyniki tak, aby spełniały wymagania recenzenta. Zobacz usługi →
▶ / Pobaw się